Сура 20 «ТIа хIа» — Та Ха

Все суры
аят 1

طه

ТIа. Гьа.

Та. Ха.

аят 2

مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ

Нушани хIед иш Кьуръан зубрачибад бархьибси хIу талихIагарсили виахъес ахIенну,

Мы ниспослали тебе Коран не для того, чтобы ты стал несчастен,

аят 3

إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ

Аллагьлизибад урухкIути гьунчибиркахъесцун саби.

а только в качестве назидания для тех, кто страшится.

аят 4

تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى

Ил бархьибси саби мусни-зубри акIахъубсиличибад.

Это - Ниспослание от Того, Кто сотворил землю и высокие небеса.

аят 5

الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ

УркIецIичевси Ил — тахличи виаркайли сай.

Милостивый вознесся на Трон (или утвердился на Троне).

аят 6

لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَىٰ

Зубрачирра, ванзала къакъличирра, илдала ургарра, ванзала удирра лерти — Илала арилизир сари.

Ему принадлежит то, что на небесах, и то, что на земле, и то, что между ними, и то, что под грунтом.

аят 7

وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى

ХIу ахъли гъайикIес гIягIнидеш агара, сенахIенну Илини дигIянатира дебали дигIянатира далули сай.

Если даже ты будешь говорить громко, Ему все равно известно тайное и сокрытое.

аят 8

اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ

Аллагь!.. Илала дуравад гIур аллагь агара. Илала сари бегIлара жагати уми.

Аллах - Тот, кроме Которого нет иного божества и у Которого самые прекрасные имена.

аят 9

وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

Мусачила хабар хIуни аргъибсив?

Дошел ли до тебя рассказ о Мусе (Моисее)?

аят 10

إِذْ رَأَىٰ نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

ХIера, илини цIа чебаиб гьарахълаб ва сунела хъалибарглизи иб: «ХIуша ишар дуэная, ну цIаличи аркьяс. Ну итад хIушачи цIуденгаличил чарухъес яра цIала кумекличил нуни бархьси гьуни баргес асубирар».

Вот он увидел огонь и сказал своей семье: "Оставайтесь здесь! Я увидел огонь. Быть может, я принесу вам головню или же найду возле огня дорогу".

аят 11

فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ يَا مُوسَىٰ

Муса цIаличи гъамиубхIели, илини тIама бакьиб: «!Муса!

Когда он подошел к нему, раздался глас: "О Муса (Моисей)!

аят 12

إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

Ну — хIела ВегIбекI сайра; хIела дабри чердати! ХIукIун дурхъаси Тува къярдлизив сайри.

Воистину, Я - твой Господь. Сними же свою обувь. Ты находишься в священной долине Тува (Това).

аят 13

وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰ

Нуни хIу чевикIилри: хIези бурусиличи лехIизи.

Я избрал тебя, и посему прислушайся к тому, что внушается тебе в откровении.

аят 14

إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي

Гьарли-марли, Ну — Аллагь сайра; Дила дуравад, гIур сегъуналра аллагь агара! Ил багьандан Наб икрам бирен, Ну гьаниркахъули, дехIибала дирен!

Воистину, Я - Аллах! Нет божества, кроме Меня. Поклоняйся же Мне и совершай намаз, чтобы помнить обо Мне.

аят 15

إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ

Гьарилира адамлис сунени барибсилис кьимат лугуси сягIят сеннира лябкьян, — хIези ил Нуни бурулра!

Я едва ли не скрываю Час от Самого Себя, но он непременно настанет, чтобы каждому человеку воздали тем, к чему он стремился.

аят 16

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ

Иличи вирххIерхусили ва сунела иштяхIлис гIелавад арякьунсили хIу иличивад гIелуммайзахъаби, хIед танбихI хIебарахъес дигалли.

Пусть не отворачивает тебя от него тот, кто не верует в него и потакает своим желаниям, а не то ты погибнешь.

аят 17

وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ

ХIела балуй някълизибси се саби, Муса?»

Что у тебя в правой руке, о Муса (Моисей)?"

аят 18

قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ

Мусани иб: «Иш — дила гIяйса саби; ну иличи хъарихъулра, дила маза-маслис иличил галгубачирад кIари кадиркахъулра. Ил нуни цархIилти мурадлумасра пайдалабирулра».

Он сказал: "Это - мой посох. Я опираюсь на него и сбиваю им листья для моих овец (или отгоняю им моих овец). Я нахожу ему и другое применение".

аят 19

قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ

Аллагьли иб: «Ил, Муса, ванзаличи игьа!»

Он сказал: "О Муса (Моисей)! Брось его".

аят 20

فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ

Илини ил ванзаличи игьуб ва, хIера, ил хъусбикIуси чIичIалаличи шурбухъун.

Он бросил посох, и тот превратился в змею, которая быстро двигалась.

аят 21

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ

Аллагьли иб: «Каса ил, урухмакIуд: Нушани ил гьалабла куцличи шурбалIехIе.

Он сказал: "Возьми ее и не бойся. Мы вернем ее в прежнее состояние.

аят 22

وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَىٰ

ХIела някъ шалкIубуца: хIед зарал агарли, ил цIубли дурабулхъан; ил цархIил лишанни бирар.

Прижми свою руку к боку, и она выйдет белой, без следов болезни. Вот тебе еще одно знамение!

аят 23

لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى

Нушала бетIлара тамашала гIяламатуназирад хIези гIурра чумал чедиахъехIе.

Мы покажем тебе некоторые из Наших величайших знамений.

аят 24

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

ПиргIяванничи укьен, сенахIенну ил дебали вайтани виркьули сай».

Ступай к Фараону, ибо он преступил границы дозволенного".

аят 25

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي

Мусани иб: «ВегIбекI, наб дила михъири гьаргбара,

Он сказал: "Господи! Раскрой для меня мою грудь!

аят 26

وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي

набчи хъарси къуллукъ кункбара,

Облегчи мою миссию!

аят 27

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي

дила лезмиличирти гIяндани арза:

Развяжи узел на моем языке,

аят 28

يَفْقَهُوا قَوْلِي

нуни бурусила мягIна илдани аргъаб.

чтобы они могли понять мою речь.

аят 29

وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي

Дила гьамтазибад наб кумекчира га,

Назначь мне помощника из моей семьи -

аят 30

هَارُونَ أَخِي

Гьарун, дила узи, га.

брата моего Харуна (Аарона).

аят 31

اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي

Иличил дила цIакь имцIабара

Умножь благодаря ему силу мою

аят 32

وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي

ва ил набчи хъарти баркьудлумала бутIакьянчили вара,

и позволь ему разделить со мной мою миссию,

аят 33

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا

ХIу нушани даим чевяхIвиресли

чтобы мы славили Тебя многократно

аят 34

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا

ва ХIела у мурталра гьанбиркахъесли:

и поминали Тебя многократно.

аят 35

إِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيرًا

ХIуникIун нуша чедиулра».

Воистину, Ты видишь нас".

аят 36

قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَىٰ

Аллагьли иб: «Муса, хIуни тиладибарибси бартаахъурлира.

Он сказал: "О Муса (Моисей)! Ты уже получил то, что попросил.

аят 37

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰ

Гьанна кIинайс Нушани хIечи уркIецIи бирулра.

Мы и прежде оказывали тебе милость,

аят 38

إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰ

дила лезмиличирти гIяндани арза: ниси:

когда внушили твоей матери откровение:

аят 39

أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَعَدُوٌّ لَهُ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي

«Ил къаякъличи катурли урхьнази ватаа; урхьнани ил дубличи лайикIу; ил Дила душманни ва илала душманни ургу». ХIу Дила хIулбала гьалав халаваахъес багьандан, Дила диги Нуни хIези кертIира.

"Положи его в сундук и пусти его по реке, и река выбросит его на берег. Его подберет Мой враг и его враг". Я одарил тебя Своей любовью, и тебя взрастили у Меня на Глазах.

аят 40

إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَنْ يَكْفُلُهُ ۖ فَرَجَعْنَاكَ إِلَىٰ أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍ يَا مُوسَىٰ

ХIера, хIела рузи гъамриуб ва иб: «Иличила къайгънаиркьуси хIушази чеахъишав?» ИлхIели Нушани хIу хIела нешличи чарварири, илала хIулби шаладиахъес ва ил шишимхIерикIахъес багьандан. ХIуни адам кавшири ва Нушани хIу урехилизивад верцахъири, амма хIела хIялумцIурра. ХIу, Муса, чумал дус Мадианна халкьличив калунри, гIур биалли, Нушаб дигни хIясибли, иша вакIири.

Твоя сестра пришла и сказала: "Не указать ли вам на того, кто будет заботиться о нем?" Мы вернули тебя к твоей матери, чтобы порадовался ее взор и чтобы она не горевала. Ты убил человека, и Мы спасли тебя от скорби и подвергли тебя тяжелому испытанию. О Муса (Моисей)! Ты пробыл многие годы среди жителей Мадьяна, а теперь вернулся в срок.

аят 41

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي

Нуни хIу чевикIири.

Я избрал тебя для Себя.

аят 42

اذْهَبْ أَنْتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي

ХIура хIела узира дила хъарбаркьуначил дукьеная ва Ну даим гьаниркахъабая.

Ступайте же вместе с твоим братом с Моими знамениями и не уставайте поминать Меня.

аят 43

اذْهَبَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

КIелра ПиргIяванничи дукьеная, сенахIенну ил дебали вайтани виркьули сай.

Ступайте к Фараону вдвоем, ибо он преступил границы дозволенного.

аят 44

فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَيِّنًا لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَىٰ

Иличил малхIямли гъайдухъеная: белики, ил сунени дирутачи пашманиес ва урухиес?»

Говорите с ним мягко, быть может, он прислушается к назиданию или устрашится".

аят 45

قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَنْ يَطْغَىٰ

Илдани иб: «Нушала ВегIбекI! Нуша урухкIулра илини нуша датIишагу или яра гьатIира цIахти баркьудлуми даресгу или».

Они сказали: "Господь наш! Мы боимся, что он поспешит наказать нас или преступит границы дозволенного".

аят 46

قَالَ لَا تَخَافَا ۖ إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَىٰ

Аллагьли иб: «УрухмакIудая, Ну — хIушачил сайра. Нуни гьар секIал далулра ва чедиулра.

Он сказал: "Не бойтесь, ибо Я - с вами. Я слышу и вижу.

аят 47

فَأْتِيَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ ۖ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ ۖ وَالسَّلَامُ عَلَىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَىٰ

Дукьеная иличи ва бурая: «Нуша — хIела ВегIбекIла вакилти сарра. Нушачил барх ИзрагIилла уршби бархьа ва илди гIязабмабуркIид Нуша хIечи дакIилра хIела ВегIбекIла хъарбаркьличил: чи вархьли гьунчивад вашалра — илис паргъатти гIямру дирар.

Ступайте к нему вдвоем и скажите: "Мы - посланники твоего Господа. Отпусти с нами сынов Исраила (Израиля) и не причиняй им мучения. Мы явились к тебе со знамением от нашего Господа. Мир тому, кто последовал верному руководству!

аят 48

إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَىٰ مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Нушази багьахъурли саби нушани буруси къянбази халбирутас ва гIелумбизуртас танбихI бирни».

Мы получили откровение о том, что мучениям подвергнется всякий, кто счел истину ложью и отвернулся".

аят 49

قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَىٰ

ПиргIяванни иб: «Муса, чи сая хIушала ВегIбекI?»

Он сказал: "Кто же ваш Господь, о Муса (Моисей)?"

аят 50

قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَىٰ

Мусани иб: «Нушала ВегIбекI сай сунени акIахъубтас гьар секIал лугуси ва илдас гьуни чебиахъуси».

Он ответил: "Господь наш - Тот, Кто придал обличие всякой вещи, а затем указал всему путь".

аят 51

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَىٰ

ПиргIяванни иб: «Гьалабла наслубала пикруми-кьасани сегьунтири?»

Он сказал: "А что будет с первыми поколениями?"

аят 52

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي فِي كِتَابٍ ۖ لَا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنْسَى

Мусани иб: «Иличила баянти дила ВегIбекIлизир, илала лавхIул мяхIпузлизир сари: дила ВегIбекIли гьар секIал далули сай ва селра хъумуртули ахIен».

Он ответил: "Знание об этом - у моего Господа в Писании. Мой Господь не ошибается и не предает забвению".

аят 53

الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْ نَبَاتٍ شَتَّىٰ

Аллагьли саби иш ванза акIахъубси, хIушаб иличир гьундури дарибси, зубрачирад шин дурхьуси ва илдала гIяхIдешличил жут-жутли гьар журала духълуми дашахъуси.

Он сделал землю для вас колыбелью, проложил для вас на ней дороги и низвел с неба воду. Благодаря ей Мы взрастили различные растения.

аят 54

كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَىٰ

Дукеная ва хIушала мицIираг дуки дикеная; гIякьлучебти адамтас илизиб гIячихъси лишан леб!

Вкушайте сами и пасите свой скот. Воистину, в этом - знамения для обладающих разумом.

аят 55

مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَىٰ

ХIуша Нушани гIянжилизирад дарибтирая ва хIуша ила чарра дирулрая, илдазирад хIуша кIинайсра дирурая.

Мы сотворили вас из нее (земли), в нее Мы вас вернем и из нее выведем еще раз.

аят 56

وَلَقَدْ أَرَيْنَاهُ آيَاتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ

Нушани илизи Нушала лерилра лишанти чедаахъира, амма илини илди къянбази халдариб ва къаршили кайзур.

Мы явили ему (Фараону) всевозможные Наши знамения, но он счел их ложью и отказался.

аят 57

قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَا مُوسَىٰ

ПиргIяванни иб: «Муса, хIела сихIрукьядешличил нушала ванзаличирад нуша ардукьяхъес ибси кьасличил ахIенрира хIу нушачи вакIибси?

Он сказал: "О Муса (Моисей)! Неужели ты явился к нам, чтобы изгнать нас из нашей земли своим колдовством?

аят 58

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتَ مَكَانًا سُوًى

Гьайгьайра, нушани хIезира илдигъунти сихIрукьядеш чедиахъехIе; Нушабра хIедра замана кабизахъа: я нушани я хIуни ил барсхIебирехIе, илкьяйдали — мерра кабилзахъехIе».

Мы непременно покажем тебе такое же колдовство. Назначь же срок для нашей встречи на открытом месте, где мы будем иметь равные шансы, и никто из нас не должен нарушить его".

аят 59

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَأَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

Мусани иб: «ХIушаб заманали биаб жагати палтуртала бархIи; савли бархIи абухъунхIели, адамти цалабикаб».

Он сказал: "Сроком для вас будет день украшения, и пусть люди соберутся утром".

аят 60

فَتَوَلَّىٰ فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتَىٰ

ПиргIяван арякьун, сунела лебилра сихIрукьяби бучиб ва гIур вакIиб.

Фараон отвернулся и собрал свои козни, а затем пришел в назначенный срок.

аят 61

قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَىٰ

Илдази Мусани иб: «ХIушачи халал балагь лябкьян! Аллагьличила къянбани мадугьудая, Илини хIушаб чIумаси танбихI хIебарили дигалли». Къянбани угьусила авара дугIлати сари!

Муса (Моисей) сказал им: "Горе вам! Не возводите навет на Аллаха, а не то Он уничтожит вас, подвергнув мучениям. Неудача постигнет того, кто измышляет ложь".

аят 62

فَتَنَازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَىٰ

Илди саби-ургаб чула къуллукъличила жалбикIи ва дигIянали ихтилат бикIи.

Они стали спорить между собой о своих действиях и сохранили свой разговор в тайне.

аят 63

قَالُوا إِنْ هَٰذَانِ لَسَاحِرَانِ يُرِيدَانِ أَنْ يُخْرِجَاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَىٰ

Илдани иб: «Ишди кIелра, гьайгьайра, сихIрукьяби саби: чула сихIрукьядешличил илдас дигули саби хIуша хIушала ванзаличирад дугIаэс, хIушала пачалихълизир лерти лерилра бегIлара гIяхIтигъунти секIал агардарес.

Они сказали: "Эти двое мужчин - колдуны. Они хотят колдовством изгнать вас из вашей страны и вдвоем следовать вашим превосходным путем.

аят 64

فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا ۚ وَقَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلَىٰ

ХIушала гIямултира макрура цадарая ва кьукьнадли дакIирая! ИшбархIи чедиикибси — талихIчев сай!»

Объедините ваши козни и выстройтесь в ряд. Сегодня преуспеет тот, кто одержит верх".

аят 65

قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ

Илдани иб: «Муса! Гьала-гьала хIуни иргьиду яра Нушани, чили иргьехIев?»

Они сказали: "О Муса (Моисей)! Ты бросишь первым, или же нам бросать первыми?"

аят 66

قَالَ بَلْ أَلْقُوا ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ

Мусани иб: «ХIушани игьая!» Ва хIера, илдани гьаймира гIяйснира ванзаличи игьуб ва илди илис сихIрула кумекличил вяшдикIутиван гьанаур.

Он сказал: "Нет, бросайте вы!" И тут ему представилось, что их веревки и посохи от их колдовства пришли в движение.

аят 67

فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَىٰ

Мусала уркIилизиб урехи акIуб.

Тогда он почувствовал в душе страх.

аят 68

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَىٰ

Нушани ира: «УрухмакIуд, хIукIун илдачив цIакьлири!

Мы сказали: "Не бойся! Ты одержишь верх.

аят 69

وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا ۖ إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ ۖ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ

ХIела балуй някълизибси ванзаличи игьа; илини дуга илдани дарибти, илдани дарибтикIун сихIрукьябала гIямулти сари; сихIрукья виалли, ил чинав виалра, талихIчевли вирхIейрар».

Брось то, что держишь в своей деснице, и оно проглотит содеянное ими. Воистину, содеянное ими - это козни колдуна, а колдун не преуспеет, куда бы он ни пришел".

аят 70

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَىٰ

ИлхIели сихIрукьябани ванзаличи бурги гIяшдуциб; илдани иб: «Гьарунна ва Мусала ВегIбекIличи нуша дирхаурра!»

Колдуны пали ниц и сказали: "Мы уверовали в Господа Харуна (Аарона) и Мусы (Моисея)!"

аят 71

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَا أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَىٰ

ПиргIяванни иб: «Нуни хIушаб пурбанбарайчи хIуша Мусачи дирхаурлирав? ХIушала ил халалгъунали дургудая хIуша сихIруличи бурсидарибти. Хъанж барили хIушала някъбира кьяшмира чердяхъяхъес хъарбирис; галгубачи хIуша черяхIкахъахъес хъарбирис ва илхIели баладая нушазивад чидилли танбихI чIумаси бирулил, илизив чидил кьасчевлил».

Он (Фараон) сказал: "Неужели вы поверили ему без моего соизволения? Воистину, он - старший из вас, который научил вас колдовству. Я отрублю вам руки и ноги накрест и распну вас на пальмовых стволах. Вот тогда вы узнаете, чье наказание суровее и долговечнее".

аят 72

قَالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَاءَنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا ۖ فَاقْضِ مَا أَنْتَ قَاضٍ ۖ إِنَّمَا تَقْضِي هَٰذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

Илдани иб: «ХIу нушани нушачи дакIибти гIячихъти лишантачив гьалавли чехIейури; нуша акIахъубсиличив тIалавли чехIейури. ХIед барес дигуси бара: хIуни барес вируд иш дунъяличирти гIямруличи хасбирусицун.

Они сказали: "Мы не отдадим тебе предпочтения перед ясными знамениями, которые явились нам, и перед нашим Творцом. Выноси же свой приговор! Воистину, ты выносишь приговор только в мирской жизни.

аят 73

إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ ۗ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ

НушакIун нушала ВегIбекIличи дирхулра, нушала бунагьуначивад ва хIуни нушачи чедуркъахъубти сихIрукьядешличивад ил чеверхахъес багьандан. Аллагь — гIяхIси ва даимси сай!»

Воистину, мы уверовали в нашего Господа для того, чтобы Он простил нам наши грехи и колдовство, к которому ты нас принудил. Аллах лучше и долговечнее".

аят 74

إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ

Сунела ВегIбекIличи бунагькарли чи вакIалра, — иличи жагьаннаб хIерли саби: илар илис я бебкIа агара, я гIямру агара.

Тому, кто явится к своему Господу, будучи грешником, уготована Геенна, в которой он не умрет и не будет жить.

аят 75

وَمَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولَٰئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَىٰ

Аллагьличи вирхули, гIяхIдешуни дарили Иличи чи вакIалра — иличи хIерли сари бегIлара гIяхIти савгъатуни:

А тем, кто явится к Нему, будучи верующим, совершив праведные деяния, уготованы высшие ступени -

аят 76

جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّىٰ

чузир хIуркIби кадухъунти алжанала унхъри; илаб илди даимлис кавлан. Бунагьуназибад умубиубтас лугуси кьимат илгъуна саби!

сады Эдема, в которых текут реки. Они пребудут там вечно. Таково воздаяние тем, кто очистился.

аят 77

وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَىٰ

Нушани Мусази багьахъурра: «Дугели Дила лугъри дураа; ванзаличибван илдас урхьначиб гьуни бирис.

Мы внушили Мусе (Моисею) откровение: "Ночью отправляйся в путь с Моими рабами и проложи для них по морю сухую дорогу. Не бойся, что тебя настигнут, и не опасайся!"

аят 78

فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ

ХIуша дуцес гIелабадбиркур или урухмакIуд ва кахмайруд!»

Фараон со своим войском бросился преследовать их, но море накрыло их полностью.

аят 79

وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَىٰ

Сунела гIяскуртачил ПиргIяван илдас гIелавадикиб, амма урхьначиб илди ругерли кIапIбариб. ПиргIяванни сунела халкь чеббалкIахъун ва илди бархьси гьунчибад архIебукиб.

Фараон ввел в заблуждение свой народ и не повел его прямым путем.

аят 80

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَوَاعَدْنَاكُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ

«ИзрагIилла уршби! Нушани хIуша хIушала душманнизирад дерцахъирая ва ил Мусас Нушани чесибсири Синай дубурла балуй шайчир иличил гьунидаибхIели. ГIур хIушаб маннара кIанрибира дархьира.

О сыны Исраила (Израиля)! Мы спасли вас от вашего врага и дали вам обещание на правом склоне горы. Мы также ниспослали вам манну и перепелов.

аят 81

كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي ۖ وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَىٰ

Нушани хIушаб лугути нигIматуназирад дукеная ва ил шайчир мурахъузи мадулхъадая, рахли илгъуна барадалли, хIушачи Дила гьимидулхъан, сунечи Дила гьимидухъунси виалли — жаннизивад улхъан.

Вкушайте блага, которыми Мы наделили вас, но не преступайте посредством их границы дозволенного, а не то на вас падет Мой гнев. А всякий, на кого падет Мой гнев, погибнет.

аят 82

وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَىٰ

Чули дарибти вайти баркьудлумачи пашманбиубтачивад, Аллагьличи бирхутачивад, гIяхIдешуни дирантачивад ва илкьяйдаличибли бархьси гьуникад башутачивад Ну гьарли-марли иштяхIличил чевкархан сайра.

Воистину, Я прощаю тех, кто раскаялся, уверовал, стал поступать праведно, а потом последовал прямым путем.

аят 83

وَمَا أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يَا مُوسَىٰ

Муса, хIела халкьличивад хIу къалабали арукьяхъес хIечи сели чебуркъахъуба?»

Аллах сказал: "О Муса (Моисей)! Зачем ты поспешил оставить свой народ?"

аят 84

قَالَ هُمْ أُولَاءِ عَلَىٰ أَثَرِي وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَىٰ

Мусани иб: «Илди итаб теб, наб гIелабад лябкьян, ну биалли ХIечи, дила ВегIбекIличи, хьярхъикибсири, ХIу разивиахъес».

Он сказал: "Они находятся неподалеку и следуют по моим стопам, я же поторопился к Тебе, Господи, чтобы Ты остался доволен".

аят 85

قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

Аллагьли иб: «ХIу чучивад тяйдиварили гIергъи Нушани хIела халкьла хIялумцIурра: илди бархьси гьунчибад самиритли чеббалкIахъун»

Он (Аллах) сказал: "Мы подвергли твой народ искушению после того, как ты оставил их, и самаритянин ввел их в заблуждение".

аят 86

فَرَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ۚ أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدْتُمْ أَنْ يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُمْ مَوْعِدِي

Илала гIергъи Муса сунела халкьличи, гьимили вицIили, пашманни чарухъун. Илини иб: «Эй, дила халкь! ХIушала ВегIбекIли хIушаб пергер чеаслуми чехIесибу? Яра илди чеаслуми хIушаб дартхIерутиван дизуру? Яра хIушаб дигулрав хIушала ВегIбекIла хIушачи гьимидухъи? Ил багьандан сабив хIушани набзи гибси гъай къянабарибси?»

Муса (Моисей) вернулся к своему народу разгневанным и опечаленным и сказал: "О мой народ! Разве ваш Господь не дал вам прекрасного обещания? Неужели этот срок оказался долгим для вас? Или же вам захотелось, чтобы на вас пал гнев вашего Господа, и потому вы нарушили данное мне обещание?"

аят 87

قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَٰلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ

Илдани иб: «Нушани хIези гибси гъай нушани къянабарибси нушаб дигули ахIенри; халкьла палтар жагадирути секIултазирад бегIлара дурхъатигъунти хахъес нушачи хъарбарибсири ва нушани илди хира. ИлхIели самиритли илди цIаличи чекьур

Они сказали: "Мы не нарушали данного тебе обещания по своей воле. Мы были нагружены тяжелыми украшениями того народа и бросили их в огонь, и самаритянин тоже бросил".

аят 88

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَٰذَا إِلَٰهُكُمْ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ

ва илдас илини «мя» бикIуси къача бариб. Илини иб: «Иш — хIушала Аллагь ва Мусала Аллагь саби, амма Мусани хъумкартурли сай».

Он изготовил для них изваяние тельца, который мычал, и сказал: "Вот ваш бог и бог Мусы (Моисея), но он забыл его".

аят 89

أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا

Марлира, илдани чехIебаибу илини чузи цалра гъай бурес хIебирули биъни, чус я заралласи я пайдаласи селра барес хIебирули биъни?

Неужели они не видели, что он не говорил им в ответ ни слова и не был способен навредить им или принести им пользу?

аят 90

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِنْ قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهِ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَٰنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي

Илис гьалабал Гьарунни илдази ибсири: «Эй, дила халкь! Илкьяйдали хIуша диргIякадиргулрая, гьарли-марли, УркIецIичевси — чIянкIли хIушала ВегIбекIцун сай: наб гIеларад дашеная ва нуни хъарбарибсицун биреная!».

Харун (Аарон) сказал им до этого: "О мой народ! Вас искушают этим. Ваш Господь - Милостивый. Следуйте за мной и повинуйтесь моим велениям".

аят 91

قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ

Илдани иб: «Нушачи Муса чархIевхъи левалцадхIи нушани илала хIурмат бирехIе».

Они сказали: "Мы не перестанем поклоняться ему, пока Муса (Моисей) не вернется к нам".

аят 92

قَالَ يَا هَارُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا

Мусани иб: «Гьарун! Илди чеббалкIи хIуни чебаибхIели, наб гIелавад вакIахъес хIед се диргалабухъуна?

Он сказал: "О Харун (Аарон)! Когда ты увидел, что они впали в заблуждение, что помешало тебе

аят 93

أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِي

Дила буйрухълис хIу мутIигIхIейкIулрив?».

последовать за мной? Неужели ты ослушался меня?"

аят 94

قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي ۖ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي

Гьарунни иб: «Эй, дила нешла урши! Дила муцIурра бекIра дуцили зузмайраба; ну урухкIулра хIуни ишкьяйда ишигу или: «ХIуни ИзрагIилла уршби кьукьначи бутIири, нуни бурибси хIуни хIебарри».

Он сказал: "О сын моей матери! Не хватай меня за бороду и за голову. Я боялся, что ты скажешь: "Ты разобщил сынов Исраила (Израиля) и не выполнил моих наставлений"".

аят 95

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَا سَامِرِيُّ

Мусани иб: «ХIуни, самирит, сен ил барибсири?»

Он (Муса) спросил: "А что ты скажешь, о самаритянин?"

аят 96

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي

Илини иб: «Илдани чехIебиуси нуни чебиулри: идбагла къел лерси мерларад кьялши бицIили хяса касира ва илди цIаличи игьубра; ил барахъес набчи хъарбариб дила уркIили».

Он сказал: "Я видел то, чего не видели они. Я взял пригоршню со следов посланца (коня Джибриля) и бросил ее. Моя душа соблазнила меня на это".

аят 97

قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ ۖ وَانْظُرْ إِلَىٰ إِلَٰهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۖ لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا

Мусани иб: «Ишад пяхIли буэн; иш дунъяличирти гIямрулизиб хIечи чевкъар бикIес: «Набчи къячмадилкадая!» ХIед кахси танбихI бирар. ХIуни сунес икрам бируси хIела аллагьличи хIеръа: нушани ил игехIе ва ил, палда бетаахъурли, урхьуличиб пухIбирехIе.

Он сказал: "Ступай! В этой жизни тебе придется говорить: "Я не касаюсь вас, а вы не касайтесь меня!" А затем наступит срок, которого тебе не удастся избежать. Смотри же на своего бога, которому ты предавался. Мы сожгем его и развеем его по морю.

аят 98

إِنَّمَا إِلَٰهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

ХIушала аллагь — чIянкIли Аллагьцун сай, Илала дуравад гIур аллагь левси ахIен: Илала багьуди гьар се-секIайчи чебетиули саби!»

Вашим Богом является Аллах, кроме Которого нет иного божества. Он объемлет знанием всякую вещь".

аят 99

كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ ۚ وَقَدْ آتَيْنَاكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْرًا

Гьалар диубти цацадехI анцIбукьуначила хIези Нушани илкьяйдали балахъулра ва Нушала шайзибад хIед Кьуръан гира!

Вот так Мы рассказываем тебе вести о том, что было в прошлом. Мы уже даровали тебе Напоминание.

аят 100

مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وِزْرًا

Илизабад гIелумбизуртани кьиямала бархIи дех биху.

Кто отвернется от него (Корана), тот понесет в День воскресения тяжелую ношу.

аят 101

خَالِدِينَ فِيهِ ۖ وَسَاءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِمْلًا

Илдачиб ил даимлис бирар: кьиямала бархIи илдачибси дех, агь, хIябилра декIси бирар!

Они пребудут в таком состоянии вечно. Скверна будет их ноша в День воскресения!

аят 102

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ۚ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقًا

Сур уфбарибси бархIи Нушани бунагькарти бурчехIе; ил бархIи илдала хIулби хьанцIаби дирар.

В тот день подуют в Рог, и в тот день Мы соберем грешников синими.

аят 103

يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا

Илди цализи ца гIяшли бикIар: «Итар хIуша вецIал бархIицун калунрая».

Они будут переговариваться шепотом: "Вы пробыли там (в мирской жизни) всего десять дней!"

аят 104

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًا

Илдани се бурул Нушани гIяхIил балулра: сунени ахъибси гьуни хIясибли илдазивад бегIлара имцIали вархьсили иру: «ХIуша ца бархIицун калунрая».

Нам лучше знать, о чем они будут говорить. Самый примерный из них скажет: "Вы пробыли там (в мирской жизни) всего один день".

аят 105

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّي نَسْفًا

Илдани хIези хьарбиули саби дубуртачила; бура: «Дила ВегIбекIли илди хясаличи шурдалта;

Они спрашивают тебя о горах. Скажи: "Мой Господь развеет их

аят 106

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا

Илди дянг майдунтили, къурдбили детарахъу,

и оставит только гладкую равнину,

аят 107

لَا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجًا وَلَا أَمْتًا

иличир я далкIундешуни я ахъдешуни чехIедиид!»

на которой ты не увидишь ни углубления, ни возвышения".

аят 108

يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ ۖ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَٰنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا

Ил бархIи илди сур уфбирусилис гIелабад аркьян; ил хIебарес илдала ахърира агара. ИлхIели УркIецIичевсила гьалар илдала гъай гIянцIдирар ва шивкIивъалацун иргъид.

В тот день они последуют за глашатаем, и им не удастся уклониться от этого. Их голоса перед Милостивым будут смиренны, и ты услышишь только тихие звуки.

аят 109

يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا

Ил бархIи чилалра шапагIятдеш кьабулдирути ахIен, сунес гъайикIахъес УркIецIичевсили пурбанбарибсила ва имкан гибсила тиладицун кьабулбируси саби.

В тот день заступничество не поможет никому, кроме тех, кому Милостивый позволит и чьими речами Он будет доволен.

аят 110

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا

Илини балули сай илдас гьалаб биубсира илдас гIергъи бирусира, амма илдани иличила балули ахIен.

Он знает их будущее и прошлое, но они не способны объять Его своим знанием.

аят 111

وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

ИлхIели илдани МицIирсила, Даимсила гьалар бурги гIяшкадурцу: ила вайти баркьудлумала дехличил вакIибси сунела хьуланазиз къянаирар.

Лица смирятся перед Живым и Поддерживающим жизнь, и разочарование постигнет тех, кто понесет бремя несправедливости.

аят 112

وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا

ГIяхIдеш бирусилис ва Аллагьличи вирхусилис сегъуналра танбихIлизивад, сегъуналра балагьлизивад урухкIес хIяжатдеш агара.

А тот, кто совершал праведные дела, будучи верующим, не будет бояться ни несправедливости, ни ущемления.

аят 113

وَكَذَٰلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

ХIера, илкьяйдали Нушани ил гIярабла мезличил зубрачибад бархьира: илизир Нушани чумал хъурхъу гьандушира, — белики, илди Аллагьлизибад урухкIес яра илини сагадан илдази Аллагь гьаникахъес!

Таким образом Мы ниспослали его в виде Корана на арабском языке и подробно разъяснили в нем Свои угрозы, чтобы они устрашились или чтобы это стало для них назиданием.

аят 114

فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضَىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ ۖ وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا

Селрайчив чевяхIси сай Аллагь, гьарли-марси ВегIбекI! Кьуръан хIед арагIебли бархьайчи ил бучIес гьалакмайкIуд ва викIен: «Дила ВегIбекI! Дила багьудлуми имцIадара».

Превыше всего Аллах, Истинный Царь! Не торопись читать Коран, пока ниспослание откровения тебе не будет завершено, и говори: "Господи! Приумножь мои знания".

аят 115

وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَىٰ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا

Нушани гьалаб Адамличил вягIда барира, амма илини ил хъумкартур ва Нушани илизир кабизалачебдеш хIедаргира.

Прежде Мы заключили завет с Адамом, но он запамятовал, и Мы не нашли у него твердой воли.

аят 116

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ

Ва хIера, Нушани малайкунази ира: «Адамлис икрам барая!» Илбисла дурабад, илдани икрам бариб; Илбис икрам барес кьабулхIейкиб.

Вот сказали Мы ангелам: "Падите ниц перед Адамом!" Они пали ниц, и только Иблис отказался.

аят 117

فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَىٰ

Нушани ира: «Эй, Адам! Ил хIела ва хIела хьунулла душман сайгу. ХIуша алжанализирад дугIаахъес илис имкан малугад! ИлхIели хIу талихIагарсили вируд.

Мы сказали: "О Адам! Это - враг тебе и твоей жене. Пусть же он не выведет вас из Рая, а не то ты станешь несчастным.

аят 118

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَىٰ

Илав хIу я гушли я гьаргли хIейруд,

В нем ты не будешь голодным и нагим.

аят 119

وَأَنَّكَ لَا تَظْمَأُ فِيهَا وَلَا تَضْحَىٰ

илав хIу милигли хIейруд, буцIардешлизивад инжитхIейруд».

В нем ты не будешь страдать от жажды и зноя".

аят 120

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَا يَبْلَىٰ

ШайтIай ил виргIяиргиб, илини иб: «Адам! Ахир агардешла ва даимти хIякимдешла галга хIези чебаахъишав?»

Но сатана стал нашептывать ему и сказал: "О Адам! Показать ли тебе дерево вечности и непреходящей власти?"

аят 121

فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ ۚ وَعَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ

Илди кIилилра ил галгала цIедеш деркун ва илди мицIир-чIянкIли уббухъун: илди алжанала галгубала кIапIрани чула чIянкIудеш кIапIдиресбяхIиб; сунела ВегIбекIли хъарбарибси Адамли хIебариб ва чеввалкIун.

Они оба поели с него, и тогда им стали видны их срамные места. Они стали прилеплять на себе райские листья. Адам ослушался своего Господа и впал в заблуждение.

аят 122

ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَىٰ

ГIур илала ВегIбекIли ил чеввикIиб, иличивад чевкерхур ва ил бархьси гьунчи катур.

Потом Господь избрал его, принял его покаяние и наставил на прямой путь.

аят 123

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ

Аллагьли иб: «КIелра дарх иларад кIундацIая: хIуша цалис ца душманти саррая! Эгер Набчибад хъарбаркь бакIалли, — ил бартарахъуси чевхIелкIан ва талихIагарсили хIейрар!

Он сказал: "Низвергнитесь отсюда вместе, и одни из вас будут врагами других. Если же к вам явится от Меня верное руководство, то всякий, кто последует Моему верному руководству, не окажется заблудшим и несчастным.

аят 124

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ

Амма дила гIилмулизивад чи гIелумизалра — илала гIямру, шакдеш агарли, язихъти дирар! Ва кьиямала бархIи ил Нушани сукъурли мицIирвирехIе».

А кто отвернется от Моего Напоминания, того ожидает тяжкая жизнь, а в День воскресения Мы воскресим его слепым".

аят 125

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنْتُ بَصِيرًا

Илини иру: «ВегIбекI! Сен хIуни ну сукъурли мицIирварибсира, нукIун гьалав сукъур ахIенри?»

Он скажет: "Господи! Почему Ты воскресил меня слепым, если раньше я был зрячим?"

аят 126

قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسَىٰ

Аллагьли иру: «СенкIун хIечи Дила хъарбаркьуни дашухIели, хIуни илдачила хъумкартурсири, ил багьандан ишбархIи хIура хъумкартурли вируд».

Он скажет: "Вот так! Наши знамения явились к тебе, но ты предал их забвению. Таким же образом сегодня ты сам будешь предан забвению".

аят 127

وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ

Сунела дирантазив мурахъузи ветухъунсилис ва сунела ВегIбекIла лишантачи вирххIерхусилис Нушани илкьяйдали чеббирцIулра. Ахиратлизиб бируси танбихI биалли чIумаси ва даимси саби!

Так Мы воздаем тем, кто излишествовал и не уверовал в знамения своего Господа. А мучения в Последней жизни будут еще более тяжкими и длительными.

аят 128

أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِأُولِي النُّهَىٰ

Илдани хIебалулив, гьатIи, чус гьалаб Нушани чум наслу къирбарирал? Илди — илдала харабдарибти ери-юртани ганздирули башули саби. ГIякьлу лебтас — ил лишан сабигу!

Неужели их не привело на прямой путь то, что Мы погубили до них столько поколений, по жилищам которых они ходят? Воистину, в этом - знамения для обладающих разумом.

аят 129

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى

Эгер хIела ВегIбекIличибад гьалабал гъай бакIибси биалри, ва белгиси замана кахIебизахъурси биалри, ил танбихI итмадан бири.

Если бы не было прежде Слова от твоего Господа и если бы не назначенный срок, то оно (наказание) уже обязательно наступило бы.

аят 130

فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ

Илдани дурути сабурличил чекаса ва берхIи абухъайчира ил гIелабикайчира хIела ВегIбекIлис дезнани виркьен; илкьяйдали илис дезнани виркьен дугелира хIерелира: белики, хIу гIяхIвизиши.

Посему будь терпелив к тому, что они говорят, и прославляй хвалой своего Господа перед восходом солнца и перед его закатом, славь его в течение ночи, а также в начале и конце дня. Быть может, ты останешься доволен.

аят 131

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ

Чула хIялумцIес багьандан цацабехI хъалибаргунас Нушани лугути нигIматуначи, — иш дунъяличирти илдала жагати гIямруличи — кьясти хIулбачил хIермайкIуд, хIела ВегIбекIли хIед лугуси — гьатIира гIяхIси ва даимси саби!

Не заглядывайся на то, чем Мы наделили некоторых из них (неверующих), чтобы подвергнуть их этим искушению. Это - блеск земной жизни, а удел твоего Господа лучше и долговечнее.

аят 132

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ

ХIела хъалибаргличи хъарбара дехIибала дирахъес ва хIура илдачи чекайзурсили вирен. Яшавличила хIу къайгънаиркъахъес Нушани тIалаббирули ахIенра, яшавлис гIягIнити секIал хIед Нушани лугехIе. Игъбар — Аллагьлизивад урухкIнилизиб саби.

Вели своей семье совершать намаз и сам терпеливо совершай его. Мы не просим у тебя удела, ведь Мы Сами наделяем тебя уделом. А добрый исход - за богобоязненностью.

аят 133

وَقَالُوا لَوْلَا يَأْتِينَا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ

Илди бикIули саби: «Ил сунела ВегIбекIла дурусти хъарбаркьуначил нушачи сен хIекIиба?» Гьар-урла белкIаназирти гIячихъти бикьруми илини хIедурулив, гьатIи?

Они говорят: "Почему он не принес нам знамение от своего Господа?" Но разве не явилось к ним ясное знамение о том, что было в первых скрижалях?

аят 134

وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَىٰ

Эгер ил вакIайчи Нушани илдас танбихI барибси биалри, илдани ири: «Нушала ВегIбекI! Нуша уряхIдарайчи ва цIахдарайчи ХIуни нушачи идбаг вархьибси виадри, нушани ХIела хъарбаркьуни дурусли тамандирутири».

Если бы Мы погубили их от наказания до этого (пришествия Мухаммада и ниспослания Корана), то они сказали бы: "Господь наш! Почему Ты не отправил к нам посланника, чтобы мы последовали за Твоими знамениями до того, как оказались унижены и опозорены?"

аят 135

قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ

Бура: «Лебилра хIерликабиили саби, хIушара хIерликадиирая, гIур хIушани баладая диркьси гьуни чила сабил, бархьси гьуникад чи вашулил!»

Скажи: "Все ждут, и вы подождите. Вы узнаете, кто идет прямой дорогой и следует прямым путем".